Ocena wątku:
  • 0 głosów - średnia: 0
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
Igła mniej toksyczna dla wątroby?
#1
Igła mniej toksyczna dla wątroby... ALE



Jak wiadomo sterydy w formie iniekcyjnej są bezpieczniejsze od formy oralnej ale nie oznacza to ze nie wpływają negatywnie na wątrobę. Jednak przykładowo biorąc wersje oralną przez 10 tygodni i tyle samo iniekcję , bardziej odbije się to na wątrobie po tabletkach. To iż długość brania ma znaczenie możemy przeczytać poniżej.

W jednym z badań opisano kulturystę,który brał trenbolone, czyli środek który nie jest uznawany za wysoce toksyczny dla wątroby (nie jest alfa-alkilowany. Prawie nigdy nie spotyka się go w tabletkach poza „prohormonami”. 40-letni kulturysta-amator przyjmował octan trenbolonu we wstrzyknięciach przez rok i rozwinęła się u niego żółtaczka. Od siedmiu tygodni wykazywał uogólnione zmęczenie, biegunkę z jasnymi stolcami, ciemny mocz i ból w prawym górnym kwadrancie tułowia. Zaprzeczył spożywaniu alkoholu, a w jego rodzinie nie było historii chorób wątroby.



Wyniki badania:

- enzymy wątrobowe przekroczone, ale wcale nie tak silnie (kilkukrotnie),
- cholesterol 2.5 krotnie ponad normę (komentarz: wiele razy pisałem, iż wysoki cholesterol całkowity jest pośrednim znakiem, iż wątroba „mocno dostała po dupie”, na co wcale nie muszą wskazywać aminotransferazy asparaginianowa i alaninowa, jak było w tym przypadku),
- transporter cholesterolu LDL prawie 3-krotnie ponad normę,
- pęcherzyk żółciowy był skurczony, z pogrubionymi ścianami,
- biopsja wątroby (próbka) wykazała cholestazę (kanalikową i miąższową) z niewielkim naciekiem zapalnym w przestrzeni wrotnej, spowodowaną braniem określonych leków (ogólnie trenbolone nie jest uznawany za środek silnie hepatotoksyczny),




Trenbolone nie jest najbardziej agresywnym dla wątroby środkiem (nie jest alfa alkilowany, czyli zabezpieczony przed efektem pierwszego przejścia), ale nie w przypadku gdy się go stosuje przez rok. O wiele gorsze są np. Metanabol, winstrol, Anapolon (oxymetholone), oral-turinabol, metylowany testosteron itd.

Powikłania wątrobowe związane ze stosowaniem sterydów anabolicznych obejmują cholestazę, gruczolaki i gruczolakoraka wątroby, plamicę wątrobową (cysty z krwią w wątrobie; peliosis hepatis), nekrozę komórek wątrobowych. Większość z tych efektów można odwrócić po odstawieniu sterydów; jednak zdarzają się ofiary śmiertelne lub osoby, które latami czekają na przeszczep wątroby.



Octan (acetat) trenbolonu jest sterydem zatwierdzonym do stosowania w praktyce weterynaryjnej jako środek do utrzymania wagi bydła w dniach poprzedzających ubój (np. w USA). Nie jest zatwierdzony ani badany u ludzi, a jego profil działań niepożądanych na wątrobę jest nieznany.





Losy leków w ustroju opisuje skrót LADME:
- uwalnianie z postaci leku (liberation)
- wchłanianie (absorption)
- dystrybucja (distribution)
- metabolizm (metabolism, biotransformation)
- wydalanie (excretion)





Np. wątroba „zajmuje się” testosteronem, sibutraminą, konopią indyjską (metabolizm THC), Paracetamolem (acetaminofen), tamoxifenem, kokainą. Odpowiada za to ten sam enzym CYP3A4 (ogółem metabolizuje ~50% leków dostępnych na rynku).



W największym skrócie u zwierząt po iniekcji testosteronu w ciągu 5 dni odzyskano:

- od 67% do 91% radioaktywności w moczu, resztę w kale,
- więcej niż 90% metabolitów było sprzężonych (co oznacza obciążenie różnych narządów).
- u szynszyla – po dożylnym podaniu w ciągu X dni (całkowitego okresu usuwania leku z ustroju): 84.7% metabolitów testosteronu znajdywano w moczu, a 15.2% w kale,
- u szynszyla – po dożylnym podaniu testosteronu w ciągu 24 h w moczu znalazło się 82.7% całkowitej radioaktywności wydalanej z moczem oraz 45.7% wszystkich znakowanych metabolitów wydalanych z kałem,
- u szynszyla szczytowe stężenie wydalanych metabolitów pojawiało się po ok. 8.2 h (w moczu) i po ok. 22 h (w kale),



Wniosek: bezpośrednio i pośrednio wszystkie SAA mogą uderzyć w nerki i wątrobę. Potwierdzano to zresztą w badaniach naukowych. Herlitz i in. w 2010 r. opisali przypadki niewydolności nerek, białkomoczu i zespołu nerczycowego u 10 kulturystów w średnim wieku 37 lat nadużywających sterydów anaboliczno-androgennych. Zespół nerczycowy wykryto u trzech na 10 (30%) pacjentów. Po przeprowadzeniu biopsji nerek (inwazyjny zabieg polegający na pobraniu próbki), u zawodników zidentyfikowano ogniskowe segmentalne stwardnienie kłębuszków nerkowych (FSGS) i w ponad 40% przypadków zanik kanalików nerkowych i włóknienie! U 7 pacjentów których obserwowano w długim okresie czasu odstawienie SAA oraz wdrożenie agresywnej terapii (np. blokerów RAAS i/lub kortykosteroidów) doprowadziło do poprawy lub stabilizacji stężenia kreatyniny w surowicy, utraty masy ciała i zmniejszenia białkomoczu.

SAA indukują zmiany w nerkach poprzez:

1. bezpośrednią toksyczność dla nerek (np. podejrzewa się o to trenbolone, z oczywistych względów nie mamy danych pochodzących z badań na ludziach)
2. nadciśnienie tętnicze (to samo dotyczy lewej komory serca, pogrubienia ścian, zmian strukturalnych; przewlekle: utraty funkcji serca),
3. wzrost beztłuszczowej masy ciała, hiperfiltracja kłębuszkowa,
4. nadekspresję mającej wpływ na włóknienie i śmierć komórek cytokiny (TGF-β1)
5. indukcję stresu oksydacyjnego,
6. deregulację osi RAAS (renina-angiotensyna-aldosteron),




Wnioski? Tabletki mniej niszczą wątrobę , ale wersje injekcyjne bierze się dłużej niż tabletki , tak więc w takim wypadku nie robi się już tak ,,bezpiecznie ,,
Odpowiedz
« Starszy wątek | Nowszy wątek »


Podobne wątki…
Wątek: Autor Odpowiedzi: Wyświetleń: Ostatni post
  Testosteron sprawia, że jesteśmy mniej hojni SCREAM 0 4 886 09.09.2016, 18:33
Ostatni post: SCREAM
  Chrom: mniej tłuszczu, więcej muskułów SCREAM 0 4 452 22.03.2016, 11:29
Ostatni post: SCREAM

Skocz do:


Użytkownicy przeglądający ten wątek: 1 gości